Globalne rynki akcji mają za sobą udany tydzień. Główne indeksy na Wall Street zanotowały mocne zwyżki, które wyniosły DJIA i S&P500 na historyczne maksima, gdy Nasdaq Composite zanotował, piąte najwyższe zamknięcie w historii i znalazł się niewiele więcej niż 1 procent od nowego ATH. Zwyżek szukała też Europa, gdzie na plan pierwszy wybił się niemiecki DAX najlepszym tygodniem od listopada i przedłużeniem wzrostowej serii na siódmy tydzień w serii. Ciekawostką jest, iż rynki – zwłaszcza amerykańskie – potrafiły szukać zwyżek bez wzrostów budowanych na mocnej postawie sektora technologicznego. W istocie, drugi tydzień stycznia został zagrany w kontekście poszerzania hossy w USA na szeroki rynek, o czym doskonale świadczy postawa spółek o małej kapitalizacji, których indeks Russell 2000 zameldował się na historycznych maksimach i zanotował zwyżkę o przeszło 4 procent, gdy S&P500 – a więc indeks z przeciwnej strony spektrum rynkowego grupujący 500 największych spółek na rynku - zdołał ugrać wzrost o 1,6 procent. Optymizm rynku był tak duży, iż rynek zignorował dość niejednoznaczne w wymowie dane z rynku pracy, które nie tylko pokazały pęknięcia w tym segmencie gospodarki, ale też nie sprzyjały wprost dalszym obniżkom ceny kredytu przez amerykański bank centralny. Sumując, w zakończonym tygodniu inwestorzy skupiali się raczej na pozytywach niż negatywach i pozycjonowali w zgodzie modelem zwykle granym w pierwszym miesiącu nowego roku. 

Kolejny tydzień jawi się już jako trudniejszy. Weekendowe doniesienia o śledztwie Departamentu Sprawiedliwości prowadzonym przeciwko prezesowi Rezerwy Federalnej – w kontekście remontu budynku banku centralnego – dokłada inwestorom niepewności, co do przyszłości polityki monetarnej w USA. Niezależnie od zasadności zarzutów wytyczenie takiego działa na pole, na którym prezydent USA dąży do podporządkowania sobie Fed dorzuca rynkom ryzyka regulacyjnego. W istocie, w zakończonym tygodniu Donald Trump walczył również z odsetkami od kredytów, co wcześniej  zostało poprzedzone krytyką polityki dywidendowej w spółkach zbrojeniowych. Jak zawsze w przypadku Donalda Trumpa można i należy zadawać pytania, co z tej gorączki pomysłów rzucanych w mediach społecznościowych  przez prezydenta USA znajdzie się na agendzie rządowej i stanie się obowiązującym prawem. Niemniej, rynki wchodzą w nowy tydzień z pytaniami o wzrost ryzyka regulacyjnego, które może nie jawić się jako szczególnie duże, ale spada na giełdy po trzech latach hossy i w kontekście pytań o konieczność choćby częściowej korekty. W istocie, sygnały Trumpa raczej dokładają niepewności niż  sprzyjają spokojnemu poszerzeniu hossy poza sektor technologiczny, co ostatnio stało się elementem stabilizującym rynek byka przez uniezależnienie dalszych wzrostów od kilku liderów wiązanych z rozwojem sztucznej inteligencji.  

Nadzieją w tym zamieszaniu stają się spółki, a dokładniej rzecz ujmując sezon wyników kwartalnych, który w bieżącym tygodniu otworzą amerykańskie banki. W przypadku banków zadanie jawi się o tyle trudne, iż sektor znalazł się ostatnio na historycznych maksimach. W istocie, na przełomie roku amerykańskie banki zachowywały się lepiej od rynku, gdy ceny akcji spółek bankowych publikujących za chwilę wyniki szybowały na historycznych maksimach lub w pobliżu historycznych maksimów. W efekcie, nie trudno będzie o negatywne zaskoczenia lub też banalną realizację zysków. Szerzej patrząc, poprzeczka oczekiwań wobec spółek jest postawiona stosunkowo racjonalnie i oczekiwany wzrost zysków w całym 2026 roku jawi się ciągle jako uzasadnienie kontynuacji hossy, choć już bez fajerwerków oglądanych w ostatnich trzech latach. Niemniej, rynek zdaje się ciągle pozycjonować pod zwyżkę S&P500 o około 10 procent przy wzroście zysków spółek o kilkanaście procent. W tym ujęciu nawet konsolidacyjne zachowanie rynków w sezonie publikacji wyników kwartalnych nie będzie szczególnym  zagrożeniem dla oczekiwanych zwyżek indeksów w 2026 roku. Stale można też zakładać, iż zmienną wywołującą spadki muszą być treści, których dziś na rynkach nie widać, a więc jakieś niespodzianki. Jak zawsze, warto też pamiętać, iż korekty – nawet kilkuprocentowe -  są stanem naturalnym dla każdej hossy i pojawiają się właściwie w każdym roku niezależnie od układu sił czy ogólnej kondycji spółek.

Adam Stańczak
Analityk DM BOŚ 
Wydział Analiz Rynkowych
Dom Maklerski Banku Ochrony Środowiska S.A.