Sesje środowe na rynkach amerykańskich skończyły się mocnymi zwyżkami najważniejszych indeksów. DJIA wzrósł o 2,85 procent przy umocnieniu Nasdaqa Composite o 2,80 procent oraz zwyżce szerokiego S&P500 o 2,51 procent. Z perspektywy końca sesji widać, iż rozdania sprowadziły się do porannego skoku na północ i dryfu średnich w perspektywie intraday. W istocie, w przypadku S&P500 niemal 2,1 procent dziennej zwyżki zostało ugrane dzięki porannej luce. Inaczej mówiąc, Wall Street zagrała wczoraj sesje w modelu, który był grany na większości rynków, a więc przez skokową wycenę dwutygodniowego rozejmu na Bliskim Wschodzie. Ostatni element powoduje, iż rozdania amerykańskie można uznać za zakończone bez niespodzianek. 

Ważną częścią rozdania była reakcja rynku na spadek cen ropy, która oglądana przez pryzmat kontraktów WTI straciła około 16 procent, gdy kontrakt Brent oddał około 13 procent. Spadek cen surowca, którego zwyżki były w centrum uwagi inwestorów można uznać za kluczowy dla nastrojów na rynkach akcji mimo tego, iż doniesienia z Bliskiego Wschodu sygnalizują brak pełnego wdrożenia zawieszenia ataków między Izraelem i Iranem. Dyskusyjne pozostało też otwarcie żeglugi przez Cieśninę Ormuz w kontekście stale trwających walki między sojusznikami Iranu w Libanie i Izraelem. Sumując, rynki kupiły wczoraj rozejm mimo sygnałów, iż zawieszenie ataków hamowane jest przez kilka punktów zapalnych. 

Nocne notowania i sesje azjatyckie przynoszą lekkie korekty wczorajszego zachowania rynków. Ropa szuka umocnienia, gdy metale przeceny. Indeksy azjatyckie korygują wczorajsze zwyżki, gdy futures na indeksy amerykańskie i europejskie redukują środowy optymizm. Spokojnie prezentuje się rynek walutowy, gdzie dolar szuka stabilizacji po wczorajszym spadku wspierającym apetyt na ryzyko. Niemniej, ruchy pozostają w cieniu środowych zwyżek i mieszczą się w ostatniej zmienności. W istocie, cofnięcia można uznać za oczekiwane po rozdaniach, które zostały zagrane nieco bardziej optymistycznie niż pozwalały na to doniesienia z Bliskiego Wschodu i sygnały o kruchości zawieszenia walk w regionie.

W zarysowanym układzie sił od rynków europejskich należy oczekiwać sesji, które będą grane w kontekście doniesień z Bliskiego Wschodu oraz w korelacji z futures na amerykańskie indeksy przy wrażliwości na zachowanie cen ropy. Dla GPW ważną częścią będzie zachowanie metali oraz relacja złotego z dolarem. Korelacje powinny wygrywać z reakcjami na dane makro, choć kalendarium na czwartek prezentuje się wyjątkowo bogato. W USA pojawią się ważne odczyty mierników inflacji PCE, finalny odczyt dynamiki PKB w IV kwartale oraz przychody i wydatki konsumentów. W Polsce decyzję o cenie kredytu podejmie Rada Polityki Pieniężnej. Wreszcie w Europie pojawią się min. odczyty dynamiki produkcji przemysłowej.

Patrząc tylko na GPW – z akcentem na WIG20 – impulsy spadkowe z otoczenia i zmienność na rynkach jawią się jako potencjalne zagrożenie dla wczorajszych sukcesów technicznych popytu. W środę, bykom udało się wybić WIG20 na nowe rekordy hossy w perspektywie intraday i na zamknięciu sesji. Częścią układu sił stało się połamanie przez WIG20 strefy oporów w rejonie 3500 pkt., która konsolidowała rynek od finałowych sesji stycznia. Uwzględniając wrażliwość rynku na równe poziomy oraz fakt, iż oporów technicznych na wykresie WIG20 trzeba szukać w bardzo odległej przeszłości, uwaga graczy przesunęła się na psychologiczną barierę 3600 pkt., ale wcześniej popyt musi utrzymać indeks nad 3500 pkt.