Sesje czwartkowe na rynkach amerykańskich zostały zagrane w kontekście relatywnej słabości sektora technologicznego. Nasdaq Composite stracił 0,46 procent, gdy DJIA zyskał 0,14 procent przy kosmetycznym spadku szerokiego S&P500 o 0,01 procent. Na plan pierwszy wybiła się przecena koszyka MAG7, który mierzony ETF-em Roundhill Magnificent Seven (MAGS) spadł o 3,57 procent niesiony na południe przeceną akcji Apple o 6,12 procent. Akcje AAPL operowały w kontekście zapowiedzi wzrostu cen produktów spółki wymuszonych drożejącymi podzespołami. Przeciwwagą dla tych spadków był sektor półprzewodników, który mierzony ETF-em iShares Semiconductor (SOXX) wzrósł o 3,94 procent, ale w tym wypadku widać dawkę szumu, gdyż na pierwszym planie grało dobre przyjęcie wyników spółki Micron Technology zwyżkujących o 15,74 procent. 

Do odnotowania jest fakt, iż indeksy nie potrafiły utrzymać wcześniejszych zwyżek czy też porannego odbicia, co w pewnym sensie koresponduje z analogicznym zachowaniem średnich w trakcie sesji środowych. W istocie, DJIA szybował na sesyjnych maksimach – i przy okazji na nowych ATH – w czasie, gdy Europa kończyła swój bieg. Nocne notowania dołożyły do tego cofnięcia, które są w części grane w kontekście zaniepokojenia inwestorów doniesieniami z rejonu Zatoki Perskiej, gdzie Iran miał zaatakować statek cargo, co stawia pod znakiem zapytania nadzieje rynku na gładkie otwarcie żeglugi w Cieśninie Ormuz. Przecenę widać też w Azji, gdzie japoński NIKKEI spada o 5 procent, a koreański KOSPI – od którego we wtorek w pewnym sensie zaczęła się w tym tygodniu przecena sektora technologicznego – oddaje przeszło 8 procent. 

Kalendarium makro na piątek jawi się jako zdominowane przed odczyty z USA, których najważniejsze będą indeks nastroju konsumentów Michigan Sentiment oraz krótkookresowe i długookresowe oczekiwania inflacyjne. Dane mogą przynieść dawkę emocji w kontekście pytań o przyszłość polityki Fed, ale można też zakładać, iż najważniejsze raporty kończącego się tygodnia są już na rynku. Z perspektywy GPW dane będą ważne, jeśli przełożą się na ruchy na rynku walutowym i relację złotego z dolarem oraz – pośrednio – na ceny surowców. Nie ma bowiem wątpliwości, iż właśnie kondycja złotego, relacja PLN z USD i ruchy cen surowców w kontekście drożejącego dolara były elementami, które miały największy wpływ na notowania na GPW w bieżącym tygodniu. Pierwsze trzy dni zdominował spadek WIG20 w korelacji ze spadającym PLN, a czwartkowe odbicie zostało zbudowane na odbiciu złotego i korekcie siły dolara. 

Technicznie patrząc WIG20 stanie do gry w układzie korekcyjnym. W czwartek popyt próbował zanegować środowe przebicie strefy wsparcia w rejonie 3600-3570 pkt., ale finalnie zamknięcie sesji ulokowało indeks pod 3600 pkt. Kupującym udało się jednak ugrać dwuświecową formację odwracającą falę spadkową, która daje nadzieje na wyczerpanie korekty. Niestety, odebranie podaży lokalnej przewagi technicznej wymaga załamania fali spadkowej, która prowadzi obecną przecenę i ostatni spadek WIG20 od szczytu hossy. W perspektywie tygodniowej, w której indeks spada o 2,19 procent, trudno będzie o wygraną. Popyt może grać o wielkość dolnego cienia czarnego korpusu i liczyć na to, że podaż nie zaatakuje wsparć w rejonie 3500 pkt., które weszły na radar rynku po środowym przebiciu wsparć w rejonie 3600-3570 pkt.