W zakończonym tygodniu uwaga inwestorów na rynkach akcji została podzielona pomiędzy potencjalnymi konsekwencjami zakończenia wojny między Iranem i USA oraz pierwszym posiedzeniem FOMC pod przewodnictwem nowego prezesa Rezerwy Federalnej. Pierwszy element, a dokładniej podpisanie memorandum mającego prowadzić do definitywnego zakończenia wojny, zaowocowało dynamicznym spadkiem cen ropy. Kontrakt na ropę WTI – benchmark dla rynku amerykańskiego – spadł o przeszło 9 procent i już w pierwszej połowie tygodnia zbudował fundament pod zwyżki na rynkach akcji. Krótką przerwą w ataku byków była reakcja na komunikat FOMC i konferencję szefa Fed odczytanych jako jastrzębie, ale finalnie najważniejsze indeksy skończyły tydzień mniej lub bardziej dynamicznymi wzrostami. Na Wall Street DJIA zyskał 0,7 procent przy zwyżce Nasdaqa Composite o 2,4 procent oraz umocnieniu szerokiego S&P500 o 0,9 procent. Zwyżki nie wyglądają imponująco, ale trzeba odnotować, iż zostały ugrane w świątecznym tygodniu, który miał tylko cztery sesje. Europa odpowiedziała podniesieniem niemieckiego DAX-a o 1,7 procent i zwyżką francuskiego CAC o 0,8 procent. Wzrostów starczyło do przeniesienia kluczowych indeksów w pobliże rekordów hossy, gdy DJIA wyznaczał nowe ATH na trzech z czterech sesji tygodnia. Całość sumuje się w obraz rynków, które mniej lub bardziej udanie zagrały o wygaszenie korekt z pierwszej połowy czerwca i powrót do trendów wzrostowych lub stabilizacje w trendach bocznych w oczekiwaniu na nowe zmienne. 

Przez chwilę warto zatrzymać się nad konferencją nowego prezesa Rezerwy Federalnej i efektach czerwcowego posiedzenia FOMC. Jakby to paradoksalnie nie brzmiało, sam komunikat FOMC nie przyniósł zaskoczeń na poziomie polityki banku centralnego. Zgodnie z oczekiwania i tym, co dzieje się w gospodarce członkowie FOMC wysłali na rynek sygnał, iż kolejnym krokiem w polityce monetarnej może być podwyżka stóp procentowych. Również nowy prezes Fed podkreślił przywiązane FOMC do stabilności cen. Pozostałe elementy były już bardziej ciekawe i zapowiadają zmianę w funkcjonowaniu Rezerwy Federalnej i relacji Fed z rynkami. Pierwszym – symbolicznym sygnałem – było powstrzymanie się nowego prezesa do postawienia prognozy, gdzie zmierzają stopy procentowe. Konferencja Kavina Warsha podkreśliła wskazanie, iż Fed zrezygnuje w przyszłości ze sterowania oczekiwaniami rynku, a więc polityki wprowadzonej przez Bena Bernanke w czasie kryzysu finansowego jako narzędzia w świecie, w którym stopy procentowe były zerowe lub ujemne. Na poziomie rynkowym Warsh zapowiedział inwestorom brak przewodnika w polityce Fed i przymus wyceniania przyszłej ceny kredytu przez rynek. Nie można też wykluczyć, że w przyszłości znikną również konferencje prasowe prezesa Fed po posiedzeniach FOMC. Najważniejszą konsekwencją będzie mniejsza zależność rynków od tego, co obiecuje Fed. W praktyce, oznacza to powrót do większej niepewności i większą dawkę zaskoczeń, jak to miało miejsce w czasach Alana Greenspana.

Zarysowany wyżej obraz sił może jawić się jako nowy, ale naprawdę można mówić o stabilizacji wokół znanych zmiennych. Zakończenie wojny na Bliskim Wschodzie jest właściwie wycenione. Inwestorzy mają świadomość, iż Donald Trump nie jest zainteresowany kontynuacją walk - co zresztą sam powiedział – ze względu na konsekwencje gospodarcze zamknięcia Cieśniny Ormuz. Zmiany w modelu działania Fed też będą stopniowe i zapewne nie zostaną wdrożone przed końcem 2026 roku. W efekcie, inwestorzy mogą operować w układzie sił, w którym będą rosły oczekiwania na spadek cen ropy – i pośrednio na możliwość przeczekania fazy wyższej inflacji przez Fed – oraz podtrzymania wzrostu gospodarczego, co samo w sobie będzie sprzyjało wzrostom zysków spółek i kontynuacji dobrej passy na rynkach. W bliższej przyszłości testem siły hossy będzie zapewne sezon publikacji wyników za II kwartał, który może nie będzie tak imponujący, jak sezon publikacji wyników za I kwartał – zwyżka zysków o blisko 29 procent – ale ciągle więcej niż bardzo dobry, gdyż trudno obrażać się na zyski w indeksie S&P500, które mają wzrosnąć o około 22 procent wobec II kwartału 2025 roku. Sumując, zakończenie wojny na Bliskim Wschodzie i dobra kondycja spółek dają mieszankę, która pozwala oczekiwać wyższych poziomów cenowych w końcówce roku i spokojnego traktowania ewentualnej korekty, jaka pojawia się na rynkach, co kilka miesięcy niezależnie od tego, jakie są średniookresowe perspektywy gospodarcze.

Adam Stańczak
Analityk DM BOŚ 
Wydział Analiz Rynkowych
Dom Maklerski Banku Ochrony Środowiska S.A.

.