Rynki wchodzą w piątek w trybie podwyższonej ostrożności po trzeciej z rzędu fali spadków na Wall Street, napędzanej szokiem naftowym na Bliskim Wschodzie i rosnącymi obawami o scenariusz stagflacyjny. W czwartek Dow Jones spadł o 1,6%, S&P 500 o 1,5%, Nasdaq o 1,8%, a Russell 2000 niemal o 2,2%, co potwierdza klasyczny układ „risk-off”, w którym najbardziej cierpią spółki cykliczne i małe firmy. Kluczowy sygnał techniczny płynie z samego rynku bazowego: S&P 500 zamknął się poniżej grudniowego minimum 6720 pkt., co statystycznie bywa odczytywane jako ostrzeżenie przed możliwością pogłębienia przeceny w kolejnych tygodniach, a rynek zaczyna mówić o kolejnym obszarze wsparcia przy 6500–6550 pkt.

Źródłem presji pozostaje ropa: Brent przebił 100 USD, a WTI zbliża się do 97 USD, a w tle pojawia się narracja o historycznym zaburzeniu podaży rzędu ok. 10 mln baryłek dziennie oraz napięciach wokół Cieśniny Ormuz. Taka mieszanka winduje premię za ryzyko i podbija zmienność – widoczną w rosnących wskazaniach put/call oraz w aktywach powiązanych z VIX (+6,19% d/d, +47% YTD) – jednocześnie wypychając indeks dolara w stronę 3-miesięcznych maksimów i zbliżając rentowności długoterminowe do poziomów kojarzonych z twardszym środowiskiem finansowania. W rezultacie rynek coraz wyraźniej redukuje przestrzeń na szybkie obniżki stóp przez Fed, a „zyski spółek” schodzą na drugi plan wobec ryzyk makro i geopolityki, mimo pojedynczych jasnych punktów, jak ożywienie na Oracle po wynikach.

Azja kończy tydzień pod presją – spadki notowały m.in. Nikkei i KOSPI (ok. -1,3%/-2,2%), a obawy o inflacyjny kanał ropy utrzymują globalną nerwowość, szczególnie w gospodarkach silnie zależnych od importu energii. Z perspektywy poranka w Europie widoczna jest jednak próba stabilizacji: futures na DAX rosną o ok. 0,11%, co sugeruje, że Euroland może rozpocząć handel w nastawieniu wyczekującym, licząc na nagłówki dotyczące działań osłonowych (np. G7/SPR) i dalszy rozwój sytuacji na rynku energii. W takim otoczeniu GPW będzie dziś wrażliwa na każdy impuls z ropy, dolara oraz rynków bazowych, a piątkowa sesja naturalnie może mieć charakter „pozycjonowania pod weekend” – z podwyższoną ostrożnością i skłonnością do redukcji ryzyka przed zamknięciem tygodnia.

Na poziomie lokalnym punkt wyjścia pozostaje wymagający, ponieważ wczoraj WIG20 (-0,65%) zakończył dzień spadkiem przy wyraźnie podwyższonych obrotach, co podtrzymuje presję na bankach i segmentach cyklicznych. Indeks porusza się nadal w układzie korekcyjnym po przełamaniu krótkoterminowego wsparcia, a zamknięcie na 3291 pkt. utrzymuje go poniżej strefy podażowej 3340–3350 pkt., która pełni obecnie rolę najbliższego oporu. Kluczowe technicznie pozostaje utrzymanie rejonu 3250–3200 pkt. – czyli wczorajszych minimów i psychologicznej bariery – gdyż ich trwałe naruszenie zwiększyłoby ryzyko przyspieszenia zniżki w stronę SMA-200 (ok. 3012 pkt). Struktura wczorajszego rozdania na głównych spółkach miała wyraźnie defensywny charakter: Pepco (+4,10%), Dino (+3,16%) i Allegro (+1,47%) próbowały amortyzować spadek indeksu, jednak ciężar podaży przeniósł się na Kruk (-3,71%), PZU (-2,92%) oraz banki, co przełożyło się na presję w całym segmencie finansowym. Wysokie obroty – około 2,51 mld zł na szerokim rynku (WIG) oraz 2,17 mld zł w koszyku blue chipów – potwierdzają, że była to sesja realnej dystrybucji i wyraźnej walki o poziomy cenowe. Dzisiejszy poranek na GPW będzie więc testem, czy przy wsparciu defensywnych i paliwowych komponentów (korzystających z drogiej ropy) rynek zbuduje bazę pod techniczne odreagowanie, czy też globalna presja ryzyka wymusi kontynuację spadkowego price action na GPW.