Październikowy CPI na poziomie 0,4% m/m wobec oczekiwanych 0,3%, przy inflacji bazowej 0,3% zamiast 0,2%, osłabia argumenty za łagodniejszą polityką Fed i zwiększa ryzyko grudniowej podwyżki stóp. Umocnienie indeksu dolara o 0,3% do 102,00 wpisuje się w tę interpretację, niemniej rentowność 10-letnich obligacji USA rośnie do poziomu ok. 4,89% – 4,90%. Oznacza to ponowny ruch w kierunku tegorocznych maksimów. Krótki koniec krzywej (obligacje 2-letnie) reaguje jeszcze gwałtowniej na oczekiwania stóp Fed, również pnąc się w górę. Inwestorzy wyceniają obecnie wysokie prawdopodobieństwo (około 75%), że Fed zdecyduje się na kolejną podwyżkę stóp o 25 punktów bazowych na grudniowym posiedzeniu. 

Na wykresie dziennym CFD US500 znajduje się przy 7538,20 pkt, poniżej bariery 7589,11 pkt, której odzyskanie byłoby pierwszym sygnałem poprawy krótkoterminowego układu. Wyżej kolejne poziomy odniesienia wyznaczają 7737,57 i 7819,22 pkt, a następnie szczytowa strefa przy 7882,82 pkt. Najważniejszym argumentem kupujących pozostaje wcześniejsze odbicie od rosnącej niebieskiej średniej i sąsiedztwa zielonej strefy wsparcia 7252,53–7330,32 pkt. W ujęciu Wyckoffa można rozważać test podaży po gwałtownym spadku, jednak bez wolumenu i potwierdzonego odzyskania oporu byłoby przedwcześnie ogłaszać zakończenie przeceny. RSI 43,85 oraz CCI −53,92 pokazują poprawę względem wcześniejszego osłabienia, ale nadal pozostają po stronie ujemnego impetu. Jednocześnie ADX 16,31 wskazuje na słabą kierunkowość, podczas gdy ATR 133,36 pkt ostrzega, że duże dzienne wahania mogą utrzymywać się także bez trwałego trendu. Utrzymanie poniżej 7589,11 pkt po inflacyjnym zaskoczeniu zwiększałoby ryzyko ponownego zejścia w stronę niebieskiej średniej i kluczowego wsparcia, natomiast odzyskanie tej bariery poprawiałoby perspektywy ruchu do 7737,57 pkt. Dla kupujących liczy się więc nie samo odbicie po przecenie, lecz zdolność utrzymania wyższych poziomów mimo danych, które nie pomagają wycenom akcji. 

Zobaczmy także, że wyższa od prognoz inflacja stanowi szczególne wyzwanie dla małych spółek, ponieważ utrzymanie droższego finansowania może mocniej obciążać przedsiębiorstwa zależne od kredytu i refinansowania zadłużenia. Na wykresie CFD US2000 widnieje przy 2830,60 pkt, powyżej rosnącej niebieskiej średniej przebiegającej w okolicy 2820 pkt, ale poniżej oporów 2868,44–2886,45 pkt. To właśnie ta strefa zatrzymywała ostatnie próby odbudowy notowań i pozostaje najbliższym sprawdzianem skuteczności popytu. Wcześniejsze gwałtowne odbicie od 2718,41 pkt pozwoliło odzyskać poziom 2739,41 pkt i wrócić ponad średnią, lecz nie wystarczyło do potwierdzenia trwałego odwrócenia wcześniejszej tendencji spadkowej. W interpretacji Wyckoffa zejście poniżej październikowych dołków i szybki powrót można traktować jako kandydata na spring, ale brak wolumenu uniemożliwia ocenę jakości tego sygnału. Potwierdzeniem byłby spokojniejszy test odzyskanych poziomów, a następnie wybicie 2886,45 pkt, wskazujące, że kupujący potrafią przełamać podaż również wyżej. RSI 51,33 daje Russellowi korzystniejszy obraz impetu niż US500, choć przewaga nad neutralnym poziomem 50 pozostaje niewielka. ADX 23,56 sam w sobie nie rozstrzyga kierunku kolejnego ruchu, dlatego większą wagę należy przypisać reakcji ceny na średnią i pobliski opór. Utrata okolic 2820 pkt pogarszałaby krótkoterminowy układ i zwiększała ryzyko ponownego testu 2739,41–2718,41 pkt, natomiast przełamanie górnej bariery wzmacniałoby scenariusz dalszej odbudowy. Po CPI Russell musi zatem udowodnić, że ostatnie odbicie było czymś więcej niż gwałtownym odreagowaniem, a pierwszą linią obrony pozostaje odzyskana średnia.