Wtorkowy poranek na rynkach finansowych upływa pod znakiem wyraźnego napięcia i polaryzacji nastrojów, gdy uwaga globalnego kapitału przesuwa się z obaw surowcowych na twardą politykę i fundamenty technologiczne. Po poniedziałkowym tąpnięciu cen ropy naftowej – gdzie baryłka WTI zniżkowała o przeszło 7,4% w rejon 96,33 USD na fali nadziei na dyplomatyczne rozmowy z Iranem (mimo doniesień o uderzeniu USA na wyspę Keszm) – europejskie parkiety zdołały jeszcze utrzymać zyski, a EuroStoxx 50 urósł o 0,77% do 6189 pkt. Zupełnie inny spektakl rozegrał się jednak za Oceanem: wczesny optymizm na Wall Street wyparował, a indeks Nasdaq Composite nurkował o 1,07% do 25 164,36 pkt, wchodząc po raz trzeci w tym roku w fazę korekty pod ciężarem Microsoftu (-2,83%), wyprzedaży w sektorze półprzewodników (Marvell -13%, Lumentum -18,6% po ogłoszeniu fuzji za 115 mld USD) oraz potężnych planów zadłużenia Oracle (20 mld USD na infrastrukturę AI). Na domiar złego opublikowane po dzwonku wyniki Apple, mimo pobicia zysków (EPS 2,10 USD przy 114,5 mld USD przychodów), przyniosły blisko 3-procentowy spadek kursu w handlu posesyjnym przez ostrzeżenia o erozji marż w kluczowym kwartale świątecznym z powodu eksplozji kosztów pamięci i ograniczonej podaży iPhone'a Duo.

Ten technologiczny kwas natychmiast rozlał się po rynkach azjatyckich, gdzie południowokoreański KOSPI runął o 3,64%, ciągnąc za sobą chiński Shanghai Composite (-1,23%), podczas gdy australijski S&P/ASX 200 zdołał obronić skromny plus (+0,27%) pomimo piątej już w tym roku podwyżki stóp procentowych przez Bank Rezerw Australii (RBA podniósł koszt pieniądza o 25 pb do 4,85% – najwyżej od 18 lat). Nad tym wszystkim wisi jednak kluczowy geopolityczny katalizator dzisiejszego dnia: wtorkowe wybory połówkowe (mid-term elections) do Kongresu USA, będące de facto ogólnonarodowym referendum poparcia dla prezydentury Donalda Trumpa. Inwestorzy wstrzymują oddech, wiedząc, że zmiana układu sił w Kapitolu może sparaliżować agendę fiskalną Białego Domu. Pierwsze zunifikowane badania sondażowe (formuła The Voter Poll) zaczną napływać około północy polskiego czasu ze wschodniej Indiany i Kentucky, lecz prawdziwe trzęsienie ziemi nastąpi między godziną 1:30 a 3:00 nad ranem, kiedy komisje zamkną się w kluczowych swing states (Ohio, Teksas, Iowa, Michigan, Nebraska), a zliczanie pierwszych 10–30% głosów (spodziewane między 3:00 a 5:00) wyznaczy kierunek otwarcia rynków w środę.

Na tym burzliwym globalnym tle warszawski parkiet zaliczył w poniedziałek wyjątkowo chłodną inaugurację tygodnia, plasując się w ogonie europejskiej stawki. Indeks WIG20 spadł o 0,68% (-28,23 pkt) do 4152,65 pkt przy wysokich obrotach na szerokim rynku rzędu 2,8 mld zł, mWIG40 zniżkował o 1,45%, a sWIG80 stracił 0,95%. Ciężarem okazał się sub-indeks WIG-Energia (-2,27% pod presją przeceny PGE o 2,52%), a relatywna słabość polskich aktywów i brak aprecjacji złotego mimo podbicia eurodolara zdradzały powrót dyskonta z tytułu lokalnego ryzyka politycznego po weekendowych zawirowaniach wokół Trybunału Konstytucyjnego.

W ujęciu metodologii Wyckoffa poniedziałkowa, podażowa świeca o rozpiętości 4181 – 4108 pkt (z dołkiem tuż nad dolną bandą) przyniosła niepokojący sygnał słabości. Zamknięcie tuż nad 4152-4150 pkt oznacza definitywne wyłamanie w dół rosnącej mediany wstęgi Bollingera (12-sesyjnej średniej SMA na poziomie 4215,77 pkt) i ciążenie notowań w stronę dolnej wstęgi przy 4098,33 pkt. Co więcej, wysiłek wolumenowy podaży (Effort) na poziomie 2,19 mld sztuk przyniósł twardy rezultat w postaci zanegowania ubiegłotygodniowego podejścia pod górną wstęgę (4333,21 pkt) i powrotu do szerokiego pasma konsolidacji 4165 – 4287 pkt. Wskaźniki impetu błyskawicznie zareagowały na załamanie dynamiki: oscylator RSI(14) osunął się poniżej bariery równowagi do 46,49 pkt, a wskaźnik CCI(14) zanotował potężne załamanie, zjeżdżając z plusów do głęboko wyprzedanego poziomu -170,65 pkt. Na wskaźniku kierunkowym DMI czerwona linia podażowa -DI wystrzeliła do 31,64 pkt, zdecydowanie dominując nad gasnącą linią popytu +DI (23,10 pkt), choć uśpiony odczyt ADX na poziomie 12,94 pkt wciąż przypomina, że rynek znajduje się w fazie gwałtownej dystrybucji bocznej, a nie ukształtowanego trendu spadkowego. Przed wtorkowym dzwonkiem zadanie popytu jest arcytrudne: obrona strefy 4150 – 4115 pkt jest absolutnym warunkiem koniecznym, by powstrzymać test żelaznego wsparcia na poziomie 4069,42 pkt. Z kolei by myśleć o zneutralizowaniu podażowej przewagi, WIG20 musi jak najszybciej powrócić ponad opór 4215,77 pkt.