Patrząc na dzisiejszy kalendarz makro uwagę zwracają wieczorne zapiski ze styczniowego posiedzenia FED. Ale na ile mają one rzeczywiście znaczenie? To, że niechęć do cięć stóp procentowych pośród członków FED jest widoczna, wiadomo bez tego - wystarczy spojrzeć na ostatnie wypowiedzi przedstawicieli tego gremium wyłączając kilku "gołębi". Jednocześnie rynek nie widzi szans na cięcia stóp jeszcze za kadencji Jerome Powella - szanse na taki ruch w marcu według modelu CME FED Watch nie przekraczają 8 proc., a w kwietniu 25 proc. Musiałyby się pojawić naprawdę słabe dane makro, aby rynek zaczął grać kwietniowym terminem. Na obecną chwilę mamy, zatem czerwiec i wrzesień, jako dwa możliwe okresy dla cięć stóp przez FED w którym stery przejmie w połowie roku Kevin Warsh. Gdzieś majaczy się perspektywa trzeciego ruchu, ale to będzie już bardziej zależeć od narracji "narzucanej" przez nowego prezesa, oraz danych makro. Można spodziewać się "nacisków" Trumpa na trzecią obniżkę w kontekście listopadowych midterms (wyborów połówkowych), ale to będzie bardziej szum medialny. 

Kluczowym punktem tego tygodnia może być piątkowy wyrok Sądu Najwyższego USA w sprawie legalności ceł wprowadzonych przez administrację Donalda Trumpa w ubiegłym roku. Niezależnie od tego, co zobaczymy chaos i zmienność w krótkim terminie jest dość prawdopodobna. Dlatego też, to co widać teraz może być tzw. grą na przeczekanie. Warto jednak wspomnieć, że piątek to nie tylko tematy prawne, ale i też szereg publikacji makro z USA - inflacja PCE, szacunki PKB, indeks PMI, oraz nastroje konsumenckie. 

Pozostając przy tym co dzisiaj, to za nami jest już decyzja RBNZ w sprawie stóp procentowych. Te nie uległy zmianie (OCR 2,25 proc., tak jak oczekiwano), ale NZD mocno stracił po komunikacie. Wpływ na to miała dość ostrożna narracja prezeski Anny Breman. Delikatne rewizje w projekcjach makro (też dla stóp), oraz słowa o tym, że podwyżka stóp w IV kwartale 2026 r. teoretycznie byłaby możliwa, ale na razie decydenci skupiają się na utrzymaniu "akomodacyjnego" podejścia, to jednak za mało dla inwestorów, którzy spodziewali się mocniejszego, pozytywnego bodźca. W ostatnich tygodniach NZD był mocno grany razem z AUD - tyle, że w Australii RBA ma mocne argumenty za podwyżkami stóp i realizuje ten scenariusz, o tyle w przypadku RBNZ to nie można wykluczyć jakichś przesunięć w czasie. W środę rano napłynęły też dane o inflacji CPI w Wielkiej Brytanii za styczeń (ta cofnęła się jednak zgodnie z prognozami do 3,0 proc. r/r i 3,1 proc. r/r dla bazowej core), co nie wpłynęło znacząco na funta. W nocy dostaliśmy też niezłe dane o handlu zagranicznym w Japonii (eksport skoczył aż o 16,8 proc. r/r w styczniu), ale dane te mogą być zaburzone przez wahania sezonowe. Po wczorajszym umocnieniu, dzisiaj jen ponownie traci - ostatnie dni potwierdzają rolllercoaster na USDJPY.

Przed nami jeszcze szereg danych z USA - poza wspomnianymi zapiskami FED o godz. 20:00 - dostaniemy odczyty z rynku nieruchomości (godz. 14:30), ale i też o tej samej porze dane o zamówieniach na dobra trwałego użytku i regionalne dane NY FED Mfg. Z kolei wieczorem o godz. 22:00 napłyną tzw. dane TICS mierzące napływy kapitałów do USA. Globalnie rynek będzie też zerkać na surowce - jesteśmy po cofnięciu się notowań ropy po tym jak według doniesień wczorajsze rozmowy pokojowe w Genewie dotyczące Iranu wypadły nieźle - oraz na zachowanie się Wall Street w kontekście jutrzejszych wyników WalMarta, które poznamy przed sesją. Wczorajsza sesja na giełdzie w USA wypadła pozytywnie.