Poniedziałkowa sesja w USA przyniosła wyraźny zwrot w stronę risk-off, gdyż Dow Jones IA obsunął się o ok. 821 pkt (ok. -1,66%) i zszedł poniżej 49 tys., a S&P500 i Nasdaq cofnęły się odpowiednio o -1,04% i -1,13%. Źródłem nerwowości okazał się „chaos taryfowy”.  Administracja Trumpa podbiła tymczasowe globalne cło z 10% do 15%, a rynek natychmiast zaczął dyskontować ryzyko renegocjacji umów i dalszych kroków. To klasyczny scenariusz, w którym polityka handlowa działa jak podatek na oczekiwania i premię za ryzyko, a nie jak pojedynczy nagłówek do „przeczekania”. W tle widać ucieczkę do bezpiecznych przystani: złoto zyskało ponad 2,5%, aczkolwiek dziś o poranku mamy pull back rzędu 0,9%. Podczas gdy Bitcoin utrzymał słabość, spadając w rejon 64,7 tys. USD. Europa też ucierpiała – DAX spadł poniżej 25 000 pkt (-1,06%), co pokazuje, że temat ceł wraca do wycen szybciej niż zdążył z nich zejść po sądowym zwrocie w USA. Z kolei w Azji obraz jest mieszany: Nikkei rośnie o blisko 1%, Chiny odbijają o 1,1% po przerwie, ale Hongkong spada o 2,2%, co dobrze oddaje selektywność kapitału w warunkach rosnącej niepewności. Na poziomie spółek widać, że rynek nie „kupuje narracji”, tylko kupuje wyniki: Novo Nordisk dostał mocny cios po rozczarowaniu CagriSema vs Zepbound (LLY), co pogłębia presję na sektor i pokazuje, jak bezlitosne są bezpośrednie porównania w megatrendzie otyłości. Jednocześnie Gilead stawia na terapię komórkową, przejmując Arcellx za 7,8 mld USD, a prawie 80% skok ACLX przypomina, że w biotech-u premia za przełom pojawia się gwałtownie i punktowo. Najciekawsze jest jednak to, że „AI trade” zaczyna się różnicować: Nvidia trzyma się relatywnie mocno przed wynikami, ale oprogramowanie i płatności są pod presją obaw o substytucję przez AI i kompresję marż. To ważny sygnał, bo rynek coraz częściej rozdziela spółki, opierające swój biznes na infrastrukturze / półprzewodnikach od tych, którym AI może zabrać część rent ekonomicznych. 

W tym otoczeniu GPW dostaje jednocześnie impuls zewnętrzny (risk-off) i wewnętrzny (techniczna struktura trendu), więc zmienność w komentarzach staje się równie ważna jak same poziomy. Wczoraj mieliśmy wyraźną siłę krajowego rynku akcji a Wig20 był jednym z najmocniejszych indeksów w Eurolandzie. Na wykresie WIG20 widać, że indeks jest w trendzie wzrostowym i zakończył sesję przy ok. 3440 pkt (+1,67%), co w dniu globalnej nerwowości jest oznaką relatywnej siły. Cena znajduje się powyżej średniej krótkoterminowej (okolice 3390 pkt.), co sugeruje, że popyt utrzymuje przewagę w rozgrywanej konsolidacji. Jednocześnie górne pasmo Bollingera wypada w rejonie ok. 3485 pkt., więc strefa 3474–3485 pkt. staje się pierwszym, naturalnym „sufitem” dla byków po dynamicznym ruchu. Jeśli ta strefa zostanie wybita i utrzymana, rynek dostaje paliwo do kontynuacji marszu w górę, ale bez tego rośnie ryzyko cofnięcia do strefy równowagi przy średniej. Od dołu kluczowe są okolice  przy 3390 pkt. jako pierwsze wsparcie a niżej pasmo dolne w okolicach 3295 – 3270 punktów jako barometr, czy cofnięcie ma charakter tylko korekcyjny. Sygnalna RSI (14) ok. 61 pkt. wskazuje na przewagę byków bez wejścia w skrajne wykupienie, czyli technicznie jest jeszcze „miejsce”, ale rynek jest już na podwyższonych poziomach, wskazując +34,61% r/r. Wskaźnik trendowy DMI / ADX sugeruje przewagę trendu wzrostowego, co wspiera scenariusz kupowania spadków, dopóki nie zobaczymy wyraźnej zmiany w relacji linii. Puenta jest taka, że gdy globalnie wraca „podatek niepewności” w postaci ceł i jednocześnie trwa nerwowe pozycjonowanie pod wynik Nvidii, to WIG20 może pozostać relatywnie mocny, ale kluczowe będzie, czy byki obronią 3390 pkt. i czy starcie z 3485 pkt. zakończy się wybiciem, a nie tylko szybkim „szczytem emocji”.