Dzisiaj kolejna próba "podejścia" rynków pod wyrok Sądu Najwyższego w sprawie ceł, które prezydent Donald Trump wprowadził rok temu na bazie ustawy IEEPA o bezpieczeństwie narodowym i w zasadzie oparł na tym całą swoją politykę gospodarczą i zagraniczną (umowy handlowe z poszczególnymi krajami, jako element presji ekonomicznej ze strony USA). Inwestorzy dwa razy spodziewali się wyroku sędziów SN w styczniu, czy zobaczą go dzisiaj po południu polskiego czasu (godz. 16-17)? Niewykluczone, że tak, choć 100 proc. pewności nie ma. Jeszcze w listopadzie podczas tzw. przesłuchań sędziowie wyrażali wątpliwości, co do działań prezydenta, a ci konserwatywni (nominowani przez Trumpa podczas jego pierwszej kadencji) zwracali uwagę, że poparcie takiego ruchu ws. ceł mogłoby stworzyć niebezpieczny precedens dla innych prezydentów, aby stawiać siebie ponad Kongresem. Także rynek (i bukmacherzy) dają więcej szans scenariuszowi w którym SN "położy" temat ceł. Pytanie tylko w jaki sposób - całkowicie, czy "częściowo" dając pewne furtki (czasowe?) do wprowadzenia innych rozwiązań. W tym względzie obecna administracja USA może mieć przygotowane rozwiązania (ustawa z 1974 r. pozwalająca na czasowe nałożenie ceł, czy też rozporządzenia pozwalające na ochronę niektórych sektorów przemysłu). Niemniej to może nie być już tak silny oręż w ręku Trumpa w polityce zagranicznej, jak do tej pory. Niejasne rozwiązania prawne mogą też rodzić ryzyka biznesowe, a przede wszystkim generować informacyjny chaos. A rynki finansowe nie lubią niepewności - także tak, czy inaczej dzisiejszy wyrok doprowadzi do podbicia zmienności na głównych klasach aktywów.

Dolar w piątek nadal zyskuje, a amerykańska waluta ma za sobą niezły tydzień wspierana przez lepsze dane z USA i narrację FED, która staje się coraz bardziej "zachowawcza", jeżeli chodzi o przyszłe zmiany w stopach procentowych. Dominuje podejście "wait&see", co oczywiście pozwala części rynku dalej wierzyć w to, że w drugiej połowie roku FED jednak poluzuje politykę, choć z drugiej strony uwagę zwraca się większą uwagę na to, co dzieje się na rynku ropy za sprawą obaw, co do scenariusza interwencji wojskowej w Iranie. Doniesienia o przerzucaniu dużej ilości amerykańskiego wojska na Bliski Wschód to już nie tylko 'presja i odstraszanie', gdyż ataku na Iran nie wyklucza sam Donald Trump. Wczoraj wspomniał o tym, że wiele wyjaśni się za 10 dni, później doprecyzował, że Iran ma 15 dni na odpowiedź i konkretną propozycję ws. zakończenia własnego programu atomowego. To wpisuje się we wcześniejsze spekulacje, że USA będą gotowe do ataku na Iran przed 15 marca.

W kalendarzu makro poza wyrokiem SN w ceł, mamy dzisiaj sporo istotnych odczytów z USA. To inflacja wydatkowa PCE i PCE Core za grudzień, PKB za IV kwartał (godz. 14:30), oraz szacunki PMI za styczeń (godz. 15:45) i nastroje konsumenckie za luty (godz. 16:00). Dużo emocji mogą wzbudzić dane o PKB, choć rynki potrafią różnie ustawiać akcenty. Poza tym dane o inflacji PPI i sprzedaży detalicznej w Kanadzie (godz. 14:30) i szacunki PMI za luty dla Wielkiej Brytanii (godz. 10:30). Jesteśmy już po PMI w strefie euro, które pozytywnie zaskoczyły - przemysł odbił do 50,8 pkt. ,a usługi do 51,8 pkt. To nieco wsparło euro, a na wykresie EURUSD widać pozytywny test wczorajszego dołka przy 1,1742. Poza tym w nocy napłynęły dane o inflacji CPI w Japonii (w styczniu wyhamowała do 1,5 proc. r/r), co może zmniejszać presję na podwyżki stóp przez Bank Japonii, co osłabiło jena. Ale to nie japońska waluta jest dzisiaj najsłabsza wobec dolara, który zyskuje na szerokim rynku, tylko korona norweska (NOK) i dolar nowozelandzki (NZD). Dlaczego? Presja na korony skandynawskie (tzw. scandies), czy waluty Antypodów, pojawia się zazwyczaj wtedy, kiedy na rynkach widać tryb risk-off. Dzisiaj w kalendarzu makro mieliśmy też dane z Wielkiej Brytanii - sprzedaż detaliczna w styczniu nieoczekiwanie mocno przyspieszyła (do 1,8 proc. m/m i 4,5 proc. r/r), co ograniczyło spadki funta.